Blind geboren

Foto: Paul Skorupskas – Unsplash.com

Als de leerlingen met Jezus onderweg zijn, ontmoeten ze iemand die vanaf zijn geboorte blind is. (Joh. 9, lees hier het hele verhaal) ‘Eigen schuld, dikke bult’, volgens de leerlingen. Ze vragen Jezus: ‘Is hij blind omdat zijn ouders hebben gezondigd, of omdat hij zelf gezondigd heeft?’

Jezus heeft een verrassend antwoord: zijn blindheid is geen straf, maar geeft God de kans Zijn werk in hem te doen. Iedere mens is een miracle waiting to happen.

Het gaat vanzelf. Zodra we iemand ontmoeten, kruisen we onbewust in gedachten de vakjes aan: aardig of niet aardig, intelligent, niet al te slim, te dik, te dun, mooie ogen, vréselijke stem, leuke uitstraling, chagrijnig, onzeker, enzovoort. Het oordeel heeft zich in mijn hart genesteld nog voordat ik een woord met die persoon heb gewisseld. Zonder het te beseffen, bepaal ik onmiddellijk mijn positie en maak ik de vergelijking: waar sta ik ten opzichte van die persoon? En die ander doet tegelijkertijd precies hetzelfde!

Je zou kunnen zeggen dat we allemaal blind geboren zijn. We zien maar een heel klein stukje van elkaar. We kennen iemands verhaal niet, we weten niet wat een ander in zijn of haar leven heeft meegemaakt, wat die persoon ten diepste beweegt, de strijd die iemand voert, de verlangens die iemand heeft. Wat we niet zien, vullen we zelf in. Dat kan een hard oordeel zijn, soms. ‘Blind geboren? Vast eigen schuld.’ Als we niet oppassen, sluiten we iemand op in het beeld dat we van die persoon hebben gemaakt, een bepaalde eigenschap, ziekte, handicap.

Maar die persoon die ik veroordeel, is wel eens heiliger kunnen zijn dan ik… (en omgekeerd: diegene tegen wie ik opkijk, is misschien helemaal niet zo heilig.) Ook al vinden wij iemand een hopeloos geval, of door en door slecht, of onmogelijk: niemand is buiten het bereik van Gods genade. De enige die de hele mens ziet in al zijn complexiteit, die tot in de uiterste diepte van ons kijkt, is God. Hij heeft ons geschapen, Hij alleen kent ons hele wezen, het goede en het slechte van ons. En toch heeft hij ons lief.

Hoe ging het verder met de man die blind geboren was? Tja, wat dacht je: Jezus genas hem, en hij kwam tot geloof. En het goede nieuws is dat ook onze blindheid te genezen is. Je mag het Hem vragen, net zoals Bartimeüs, die andere blinde man (Marcus 10:46-52): ‘Meester, maak dat ik zien kan’. Hoe meer je groeit in je relatie met Jezus, hoe meer je de mensen om je heen gaat zien met Zijn barmhartige ogen. Het is een weg van geloof. (Lees hier meer over geloven, en hoe je dat doet.) God wil zichtbaar worden én gezien worden in iedere mens. Iedere mens is een miracle waiting to happen, een wonder dat wacht op uitvoering. Jij ook!

Lees ook
Vaste grond
Meer hoop
Aswoensdag: stof zijn wij…
Wie, ík?

Meld je aan en ontvang onze berichten in je mailbox