Vergeving heelt je ziel

Foto Lina Trochez – Unsplash.com

Wanneer heb jij voor het laatst iemand om vergeving gevraagd? Hoe vond je het om te doen? En hoe reageerde de ander? Vergeving vragen is voor de meesten van ons niet zo gemakkelijk. Daarom stellen we het maar liever uit, en hopen we dat de tijd zijn werk zal doen en dat die ander onze misstap gaandeweg wel zal vergeten.

De Veertigdagentijd is een tijd van bezinning op het lijden en sterven van Jezus, het is een tijd van bekering en ascese. Leef ik zoals Jezus het me heeft voorgedaan? Waar schiet ik tekort? Vergeving vragen is bij uitstek iets om over na te denken en over te bidden in de aanloop naar Pasen.

Lees verder

Groter dan de wijde oceaan

Foto: Nick Fewings – Unsplash.com

De liefde is zó veelzijdig, en er is zó veel over te zeggen, dat ik bijna niet weet waar ik moet beginnen.

Er is de liefde van God voor ons, de mensen die Hij heeft geschapen. Er is de liefde van ons voor God, onze Vader in de hemel. Er is de liefdesband tussen de drie Personen van de Heilige Drie-eenheid. Er is de christelijke naastenliefde, die idealiter een afspiegeling is van die Drie-ene Liefde. Er is de Eucharistische, zichzelf wegschenkende liefde van Jezus, … Over elk van deze vormen van de liefde kun je al een bibliotheek vol schrijven, en dan heb je nóg niet alles gezegd.

God is liefde, laten we daarmee beginnen. – Lees verder

Blind geboren

Foto: Paul Skorupskas – Unsplash.com

Als de leerlingen met Jezus onderweg zijn, ontmoeten ze iemand die vanaf zijn geboorte blind is. (Joh. 9, lees hier het hele verhaal) ‘Eigen schuld, dikke bult’, volgens de leerlingen. Ze vragen Jezus: ‘Is hij blind omdat zijn ouders hebben gezondigd, of omdat hij zelf gezondigd heeft?’

Jezus heeft een verrassend antwoord: zijn blindheid is geen straf, maar geeft God de kans Zijn werk in hem te doen. Iedere mens is een miracle waiting to happen.

Lees verder

Vaste grond

Foto: Gift Habeshaw – Unsplash.com

Tja, als je over hoop schrijft, móet je ook over geloof schrijven. Want geloof en hoop zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wat is geloof dan eigenlijk? ‘Het geloof is een vaste grond van wat wij hopen, het overtuigt ons van de werkelijkheid van onzichtbare dingen.’( Hebr. 11:1)

Laten we beginnen met die ‘vaste grond’: de schrijver van de Brief aan de Hebreeën zegt dat onze hoop is geworteld in ons geloof in Jezus Christus. Hij is de Zoon van God, en Hij is verrezen uit de dood. Als we niet in Hem geloven, heeft onze hoop geen fundament, geen vaste grond. En die onzichtbare dingen?

Lees verder

Aswoensdag: stof zijn wij…

Foto: Ahna Ziegler – Unsplash.com

Als ik aan Aswoensdag denk, heb ik meteen de scherpe geur van de verbrande palmtakjes in mijn neus. In de Vespers van de vooravond verbranden we de takjes van vorig jaar. Het is een kort maar laaiend vuur, een voorproefje van het Paasvuur van onze verrezen Heer.

Op Aswoensdag komen katholieken naar de kerk om een askruisje te ontvangen. Het ritueel is het begin van de Veertigdagentijd of vastentijd die duurt tot aan Pasen. Aswoensdag is bovendien een dag van verplicht vasten.

Lees verder

Meer hoop

Foto Jon Tyson – Unsplash.com

Na het stukje over geduld en hoop als middel om je door de corona-tijd heen te helpen, dacht ik: er is nog wel wat meer te zeggen over de hoop. Als christenen zijn we er tenslotte toe geroepen. En er is, zeker nu, een grote behoefte aan. Wat is hoop eigenlijk?

Van Dale geeft deze definities: ‘een zekere mate van verwachting (van iets goeds)’; ‘iemand waarop alle hoop is gevestigd’. En ‘hopen’ of ‘hoop hebben’ wordt omschreven als ‘graag willen, wensen’. Hoop heeft dus te maken met verwachting en verlangen, en je kunt het bovendien niet zelf realiseren. En hoop gaat over vreugde: je hoopt natuurlijk niet op iets dat je niet fijn vindt.

Lees verder

Geduld in de woestijn

Foto: Kyle Cottrell – Unsplash.com

We leven in een woestijntijd, en nu de lock down alweer is verlengd, is de rand van de woestijn nog niet in zicht. Voor ons als slotzusters is dit min of meer de normale toestand. Maar voor jou is dat natuurlijk niet zo. Wanneer zal er nu eens een einde aan komen? Kun je het opbrengen om nóg langer te wachten? Ik stel je twee dingen voor die je erdoorheen kunnen helpen: geduld en hoop.

Laten we eerst eens kijken naar geduld: wat is dat eigenlijk? En nog belangrijker: waarom zou je geduld hebben? Volgens het woordenboek betekent ‘geduld’: ‘het vermogen om rustig af te wachten’ (Van Dale). Rustig wachten tot de situatie verandert, tot het leven weer (een vorm van) normaal wordt. Geduld hebben heeft dus ook te maken met volharding.

Lees verder

Vreugde als een wilde rivier

Foto: Daria Volkova – Unsplashed.com

In een overweging over de roeping van de eerste leerlingen, in het Evangelie van Johannes, nodigt Paus Franciscus ons uit om Gods roeping in liefde te ontvangen. Dit stukje Evangelie speelt zich af bij de Jordaan, de dag nadat Jezus door Johannes is gedoopt. Johannes wijst de twee leerlingen de Messias aan: ‘Zie, het Lam van God!’ Ze vertrouwen op het getuigenis van de Doper en volgen Jezus.

Jezus ziet hen, en vraagt ​​hen wat ze verlangen. Als ze Hem vragen: ‘Meester, waar verblijft Ge?’, antwoordt Jezus met: ‘Kom en zie’. Het gaat om een uitnodiging voor een ontmoeting, zegt de paus.

Lees verder

Stille nacht

Foto: Pixabay.com

Een stille nacht zal het zijn, de kerstnacht van 2020. De kerken die altijd zo warm verlicht zijn en vol met mensen, blijven donker en leeg. Wat vanzelfsprekend is, valt weg in deze corona-tijd. We worden teruggeworpen op onszelf; we zijn naakt, in zekere zin: teruggebracht tot de essentie.

Een vorige keer schreef ik over thuisblijven, en wat dat met je kan doen: wie ben ik zonder sociale contacten, mijn werk, sport, activiteiten? Dezelfde vraag kun je je ook nu stellen: wat is Kerst voor mij zonder Nachtmis en zonder alle tradities en gebruiken die er gewoonlijk mee gepaard gaan?

Lees verder

Troost, troost toch Mijn volk…

Foto: Pixabay.com

Deze woorden van de profeet Jesaja (Jesaja 40) kwamen spontaan in me op toen ik hoorde van nieuwe, strengere corona-maatregelen. Want wat moet je zeggen tegen al die mensen die lijden onder de gevolgen van het virus, en moedeloos raken. Tegen al die mensen die de situatie beu zijn en hun leven terugwillen. Tegen alle mensen die door het virus ziek zijn geworden of een dierbare hebben verloren.

Lees verder