26 Januari. Hoogfeest van de Stichters van Cîteaux.

Een nieuw begin; een wonder Gods…

Wat bezielde de monniken om uit Molesmes te vertrekken,  wie waren zij en waarom  trokken zij weg  bij hun medebroeders. Een antwoord: Terug naar de bron, waar helder water ontsprong…

Christus die door de wereld gaat
verheft zijn stem niet op de straat,
Hij spreekt ons hart aan, heden,
en wenkt ons met zich mede.

Op 21 maart 1098 verlaten 21 monniken met Robertus de abdij van Molesmes en trekken naar een eenzame plaats, gelegen in Cîteaux. Zij stichten er het ‘Novum Monasterium’, het nieuwe klooster. Robertus is op dat ogenblik 70 jaar: de innerlijke zoektocht die bij zoveel van zijn tijdgenoten leeft en vooral bij de jongere generaties, beleeft hij zelf, samen met zijn medebroeders.                                                

Robertus, door Gods Geest geleid,
trok uit, op zoek naar eenzaamheid.
Hij werd de leider van Gods werk,
de herder van een nieuwe kerk.

De Regel droeg hij in zich om 
als weg naar een vergeten bron,
De eerste stap, door hem gezet,
was : dorst naar God en het gebed.
(hymne: Nachtwake en 2de Vespers)

Na één jaar wordt Robertus verplicht om naar Molesmes terug te keren. De monniken kiezen Albericus tot nieuwe abt van Cîteaux.

Een tweede ceder rees omhoog.
t Was Albericus, die zich boog
toen de gemeente hem verhief:
hij had zijn broeders waarlijk lief.
(Nachtwake en 2de Vespers)

In 1108 kiezen de monniken Stefanus tot nieuwe abt. De versterking van de communiteit wordt zijn grote opdracht.                                                                                        

Door Stefanus en zijn beleid
werd soberheid tot levensstijl,
zijn wijze wet, zijn testament,
voltooiing van het fundament.
(Nachtwake en 2de Vespers)

De cisterciënzers keerden terug naar de basisregel van Sint-Benedictus ora et labora (bid en werk). Die wilden zij in alle zuiverheid beleven.                       

Lees verder

Vrijdag 6 januari. Openbaring des Heren.

Afbeelding: 12e eeuw, reliëf. Frankrijk, Autun, Cathédrale St-Lazare.

Voor dit kleine kind dat gemakkelijk over het hoofd gezien kon worden, knielen wijzen die uit het oosten zijn gekomen en zij aanbidden Hem.
Het Kind was geboren maar bleef onbekend, tot op de dag waarop het Licht zich begon te openbaren.
Nadert tot dat licht en ge zult verlicht worden.
Ontdek het licht in een aarden lamp, de zon in een wolk, God in een mens, de luister van de heerlijkheid en de schittering van het eeuwige licht in uw vlees.

11 juli Hoogfeest H. Benedictus: Neig het oor van je hart

Foto: Mick Haupt – Unsplash.com

‘Luister, mijn zoon, naar de richtlijnen van je meester, en neig het oor van je hart.’ Zo begint de Regel voor Monniken die de heilige Benedictus van Nursia halverwege de zesde eeuw schreef.

Sint Benedictus werd geboren in Italië rond 480, in een adellijke familie. Na zijn studies in Rome trok hij zich terug in de eenzaamheid om een leven als kluizenaar te leiden, maar werd uiteindelijk gekozen tot abt van een klooster.

Lees verder

Hoogfeest H. Drie-eenheid: Doopt hen in de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest

Foto: Allec Gomes – Unsplash.com

Op de zondag na Pinksteren viert de Kerk het hoogfeest van de Heilige Drie-eenheid. In het Evangelie (Matteüs 28: 16-20) lezen we dat de leerlingen na Jezus’ verrijzenis naar Galilea gaan, ‘naar de berg die Jezus hun aangewezen had’. Daar zagen ze Jezus, en ze wierpen zich in aanbidding voor Hem neer. Maar sommigen twijfelden…

Want het is heel wat om te geloven in een Drie-ene God: Vader, Zoon en Heilige Geest. De Drie-eenheid is het mysterie van God, en laat zien dat God relatie is. De Vader, de Zoon en de Geest zijn personen die in relatie met elkaar zijn . En door de Heilige Geest, de band van liefde tussen Vader en Zoon, zijn alle gedoopte christenen opgenomen in die relatie.

Lees verder

Hemelvaart: Een wolk onttrok Hem aan hun ogen

Foto: Sam Schooler – Unsplash.com

“Gij zult kracht ontvangen van de heilige Geest die over u komt, om mijn getuigen te zijn in Jeruzalem, in geheel Judea en Samaria en tot het uiteinde der aarde.” Na deze woorden werd Hij ten aanschouwen van hen omhooggeheven en een wolk onttrok Hem aan hun ogen. (Hand 1:8-9)

Veertig dagen na Zijn verrijzenis uit de dood werd Jezus omhooggeheven naar de hemel. Daar zit Hij aan de rechterhand van God de Vader. Met Hemelvaart naderen we de laatste dagen van de Paastijd. We gaan ons voorbereiden op de komst van de Heilige Geest met Pinksteren.

Lees verder

Pasen: ‘Hij is niet hier, Hij is verrezen!’

Iconenatelier Abdij Koningsoord

Met Pasen viert de Kerk de Verrijzenis van onze Heer Jezus Christus. We doen dat in de Paaswake, en in de Heilige Mis op Paasmorgen. En daarna nog vijftig dagen lang, tot aan Pinksteren, want zo lang vieren we dat het Pasen is!

De Verrijzenis van Jezus is de kern van ons christelijk geloof. Hij is opgestaan uit de dood, Hij leeft! Bisschop Lode Aerts vertelt je in de video hieronder wat dat voor ons betekent. In de Paaswake ontsteken we in het duister van de nacht de Paaskaars en geven we Zijn licht aan elkaar door.

In de Paasnacht worden ook de volwassenen gedoopt, en de christenen die toetreden tot de Kerk ontvangen in deze nacht het sacrament van het vormsel.

Lees verder

Stille Zaterdag: Ze maakten welriekende kruiden en balsem klaar…

Gelovigen branden kaarsjes in de Heilig Grafkerk in Jeruzalem.
Foto: Dave Herring – Unsplash.com

Stille Zaterdag of Paaszaterdag is een beetje een ‘vergeten’ dag, zo tussen het lijden van de Goede Vrijdag en de paasvreugde om de Verrijzenis. Het is de dag waarop we waken bij het graf van de Heer.

Jezus was waarlijk God én waarlijk mens. Hij is echt doodgegaan. Op Stille Zaterdag gedenkt de Kerk Zijn lijden en sterven, en Zijn afdaling in de hel.

Lees verder

Goede Vrijdag: ‘Vader, in Uw handen beveel Ik mijn geest!’

Foto: Jon Tyson – Unsplash.com

Op Goede Vrijdag gedenkt de Kerk het lijden en sterven van onze Heer Jezus Christus, en vereren we het Kruis. Als we kijken naar het Kruis, gedenken we ook het immense lijden in onze wereld. Jezus nam al ons lijden op zich. Bovendien is Goede Vrijdag een dag van vasten, net als Aswoensdag.

Jezus werd onschuldig veroordeeld. Hij werd bespot, uitgescholden, bespuwd en geslagen. Hij werd met doornen gekroond en gegeseld. Daarna droeg Hij zelf Zijn kruis naar Golgotha, waar Hij gekruisigd werd.

Vanaf het middaguur werd het donker, ‘doordat de zon geen licht meer gaf’, zegt de Evangelist Lucas. Om drie uur ‘s middags riep Hij: ‘Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest!’ (Luc 23:44) Toen stierf Hij.

Lees verder

Witte Donderdag: ‘Vurig heb Ik ernaar verlangd…’

Foto: Debby Hudson – Unsplash.com

Met de avondmis op Witte Donderdag begint het Heilig Triduüm.

Op deze dag gedenkt de Kerk drie dingen:
‘Dit is Mijn Lichaam’: de instelling van de Eucharistie.
‘Blijft dit doen om Mij te gedenken’: de instelling van het priesterschap.
‘Gij moet elkaar liefhebben zoals Ik u heb liefgehad’: het gebod van de naastenliefde.

Witte Donderdag is de dag van het Laatste Avondmaal, Jezus die de voeten van Zijn leerlingen wast, en het verraad van Judas. Na de feestelijke intocht in Jeruzalem die we op Palmzondag gedachten, gaat het nu echt gebeuren: Jezus’ uur is gekomen.

Lees verder