Geroepen in gemeenschap

Stel, er is een cirkel op de grond getrokken. Stel je voor dat deze cirkel de wereld is. Het middelpunt van de cirkel is God, en de lijnen van de omtrek naar het midden, zijn de wegen of levenswijzen van je medemensen. Naarmate je, in je verlangen om tot God te naderen, naar het midden gaat, kom je dichter bij God én bij je medemens. Dus hoe meer je je medemens nadert, hoe meer je tot God nadert. Het zijn de woorden van Dorotheus van Gaza, een woestijnmonnik die leefde in de zesde eeuw.

Je richten op God, Hem naderen vanuit een impuls die je…

Ik wil dat je leeft!

Gods weg op het spoor komen, God die je uitdaagt in het alledaagse, in de realiteit van jouw bestaan, hier en nu. Een leven dat zoveel vormen aan kan nemen, zoveel keuzes die open liggen. Gods weg voor jou is altijd een weg tot leven, tot vrijheid, tot echtheid.

Jij hebt gedroomd
van mij
en hebt mij
doen ontstaan
ik ben een voorstelling van Jou
een facet van jouw oneindigheid
ik ben geschapen
als een uniek wezen
Jij hebt een ontwerp van mij
hebt een plan met mij
er is iets
wat alleen ik kan doen

Wees niet bang!

Gevoelens van roeping tot het religieuze leven kunnen heel verwarrend zijn. Je denkt dat God je misschien wel roept om je hele leven aan Hem te wijden, als broeder of zuster. Het ene moment weet je het zéker, het andere moment denk je: ‘nee, toch niet… of wel?’ Op een gegeven moment zul je íets moeten doen: het laten vallen, of de stap zetten om te onderzoeken of het inderdaad jouw weg is. Het is goed om dan contact op te nemen met een priester of met de novicenmeester of novicenmeesteres van een klooster. Zij kunnen je helpen om te onderscheiden of het religieuze leven iets voor jou zou kunnen zijn. In deze video vertellen twee zusters en een broeder over hun roeping, en ze moedigen je aan om niet bang te zijn!

Bekijk de video Monnik of zuster worden, iets voor mij?

Word levend woord!

Abt Jacobus zei: ‘Niet slechts woorden zijn nodig, want de mensen van deze tijd gebruiken veel woorden, maar nodig is het werk. Dat zoekt men, en niet al die woorden die toch geen vrucht opleveren.’

Woorden onthullen en verhullen boodschap en boodschapper. Woorden willen gehoord en beluisterd worden. Ze roepen een antwoord op, zowel innerlijk als uiterlijk. Woorden zijn kostbaar en duurzaam. Zijn we dat niet vergeten in onze digitale cultuur? Zijn ze niet verworden tot wegwerpartikel, al te gemakkelijk inwisselbaar? En wat met de persoon daarachter?

Bij het woord hoort stilte, ervoor en erna, dat geeft…

De noot van zuster Gertrudis

Roeping is ingaan op de uitnodiging van God. Maar God ervaren, Zijn aanwezigheid waarnemen: dat vraagt om aandacht, openheid en stilte. Hij ‘spreekt’ op zoveel manieren, in het gebed, tijdens het werk, in een gesprek, in de stilte en in de natuur, of zomaar op een ontspannen wandeling door de tuin. Hij spreekt je aan, waar je je ook bevindt; maar merk je Hem op? En welke duiding geef je aan je ervaringen?

Dit is de ervaring van onze zuster Gertrudis:

“Ik stond eens onder de notenboom in de kloostertuin te lui …

Wees geen slaaf van pretjes

Abt Isidorus zei: ‘Eer de deugden en wees geen slaaf van pretjes. Want de eerste zijn onvergankelijk; de laatste doven spoedig uit.’

Pret maken, pret zoeken, we doen het om stoom af te blazen, om even onze ellende te vergeten, er vrij van te worden- denken we! Heel begrijpelijk, heel menselijk, maar ook heel verleidelijk! Een onschuldig begin kan gemakkelijk afglijden naar een vlucht in een oppervlakkige wereld van lawaaierige schone schijn en glamour. Uiteindelijk laat ze ons leeg en kil achter, verslaafd en gebonden door honger en dorst of afkeer. Hoe anders bij deugden! Gods genade ontvangen in een open hart leidt tot een houding die getuigt van het goede, van liefde voor zichzelf die overstroomt in liefdevolle relaties naar anderen, naar heel de schepping. Zo worden we vrij om het leven te omarmen zoals het is, in navolging van Jezus, de dienaar van allen.

Het zoeken van je roeping heeft hier alles mee te maken. Lees verder

Hier ben ik, ik luister

Heiligen zijn over het algemeen heel gewone mensen: kinderen, jongeren en volwassenen, mannen en vrouwen uit alle landen van de wereld, heel geleerd en heel eenvoudig, ziek en gezond en ga zo maar door. Hoe verschillend ze ook zijn, een ding hebben ze gemeen: God heeft ze geroepen, ze hebben geantwoord en ze hebben zonder uitzondering grote dingen gedaan. Sommigen werden wereldberoemd, maar heel veel heiligen leidden een onopvallend en heel gewoon leven, en zijn alleen gekend door God. In welke tijd ze ook leefden, allemaal gaven ze hetzelfde antwoord: ‘Hier ben ik, ik luister’.

Denk maar eens aan Martinus van Tours, die wij ook wel Sint …

Wie, ík?

Wat hebben een schaapherder, een jonge profeet, een jonge vrouw in een klein dorp en een stel vissers met elkaar gemeen? Mozes, Jeremia, Maria, Simon, Andreas, Jakobus en Johannes: ieder van hen hoorde Gods roepstem en gaf op zijn of haar eigen manier antwoord: ‘Hier ben ik’. God roept iedereen bij naam, ook jou. Hij kent je beter dan jij jezelf kent. Hij wil dat je gelukkig bent en daarom wil Hij je de weg wijzen. Wil jij dat ook, zeg dan wat al die mensen die je voorgingen, ook zeiden: ‘Hier ben ik’.

Voordat ik verderga, wil ik je eerst dit zeggen: je bent…

‘Roeping is belangrijk om gelukkig te worden’

Iedereen heeft een roeping, maar het ontdekken van je roeping is vaak een uitdaging. Daarom organiseert het bisdom Groningen-Leeuwarden in oktober een roepingenweekend voor jongeren uit alle bisdommen. Roeping is belangrijk om gelukkig te worden, zegt Tjitze Tjepkema, pastoor van de Immanuelparochie in Zuidoost-Drenthe en medeorganisator van het roepingenweekend op de website van het Katholiek Nieuwsblad. “Ieder mens heeft ten diepste een roeping”, zegt hij. “Ik geloof dat God ons gelukkig wil maken en een bestemming voor ieder mens heeft, maar dat je wel moet zoeken naar die bestemming.”

Lees hier het artikel op de website van het Katholiek Nieuwsblad.

Het roepingenweekend in Thuine is helaas afgelast.