Geduld in de woestijn

Foto: Kyle Cottrell – Unsplash.com

We leven in een woestijntijd, en nu de lock down alweer is verlengd, is de rand van de woestijn nog niet in zicht. Voor ons als slotzusters is dit min of meer de normale toestand. Maar voor jou is dat natuurlijk niet zo. Wanneer zal er nu eens een einde aan komen? Kun je het opbrengen om nóg langer te wachten? Ik stel je twee dingen voor die je erdoorheen kunnen helpen: geduld en hoop.

Laten we eerst eens kijken naar geduld: wat is dat eigenlijk? En nog belangrijker: waarom zou je geduld hebben? Volgens het woordenboek betekent ‘geduld’: ‘het vermogen om rustig af te wachten’ (Van Dale). Rustig wachten tot de situatie verandert, tot het leven weer (een vorm van) normaal wordt. Geduld hebben heeft dus ook te maken met volharding.

In de Bijbel komt het woord ‘geduld’ op twee manieren voor: Gods geduld met ons, en ons geduld met God. In de verhalen in de Bijbel laat God steeds weer zien hoe groot Zijn geduld is. Denk aan het boek Exodus en de uittocht uit Egypte. God laat ons niet de steek, Hij is altijd barmhartig. Hij heeft geduld met ons.

Wij zijn daarentegen een stuk ongeduriger. De wereld draait steeds sneller en het duurt ons al gauw te lang. Ons ongeduld neemt bovendien toe. Kijk maar eens naar een film van pakweg dertig jaar geleden: tráág! Rustig afwachten tot de corona-crisis voorbij is, is daarom voor veel mensen een enorme opgave. Je moet dus wel behoorlijk gemotiveerd zijn om geduldig te zijn en te wachten.

Geduld is een van de vruchten van de Geest.
Het moet groeien!
Hoe meer je je oefent in geduld, hoe meer je ervan zult hebben.

En die motivatie, dát is nou hoop! De hoop maakt dat we verlangen naar het Rijk van God en het eeuwige leven, door te vertrouwen op de belofte die Jezus ons heeft gedaan, en met de hulp van de genade van de Heilige Geest. Bedenk dat je een keuze hebt. God heeft je geschapen als een mens met een vrije wil. Je kunt mopperen, klagen of boos zijn. Je kunt je frustratie voeden, wanhopig worden of je een slachtoffer van de situatie voelen. Maar wij als christenen zijn geroepen tot de hoop.

Als iemand ervaring heeft met geduld en hoop, dan is het de heilige apostel Paulus wel. ‘Wij zijn zelfs trots op onze beproevingen,’ schreef hij aan de christenen in Rome, ‘in het besef dat verdrukking leidt tot volharding, volharding tot beproefde deugd en deze weer tot hoop. En de hoop wordt niet teleurgesteld, want Gods liefde is in ons hart uitgestort door de heilige Geest die ons werd geschonken.’ (Rom 5:3-5)

Door rustig het einde van de corona-tijd af te wachten, door je vastberaden te oefenen in geduld en je hoop op God te stellen, zul je er uiteindelijk in slagen om je over te geven aan de situatie. Bovendien geef je zo een krachtig getuigenis van ons geloof. En je bent niet alleen op je reis door de woestijn. Je mag erop vertrouwen dat de Heer bij je is en je de weg wijst als je het geduld hebt om Hem te volgen. Nog een laatste woord van Paulus:‘Daar onze hoop gericht is op het onzichtbare, moet onze verwachting gepaard gaan met standvastigheid.’ (Rom 8:25)

Lees ook
Troost, troost toch Mijn volk…
Thuis
Thuis (2)
Hij pakte haar hánd!? Zónder te ontsmetten!?

Meld je aan en ontvang onze berichten in je mailbox