6 Oktober Hoogfeest Kerkwijding

De wijding van het kerkgebouw is het symbool en zichtbaar teken van de onzichtbare omvorming van het hart van de gelovigen door de Geest tot gemeenschap, het Lichaam van Christus. Daarom is Kerkwijding het heel eigen feest van de gemeenschap.

Wijdingskruisje
Op de wanden van de kerk bevinden zich 12 wijdings- of apostelkruisjes: 
plaatsen die gezalfd worden tijdens de Kerkwijding,
ten teken dat het gebouw alleen de eredienst toebehoort.









De H. Augustinus, bisschop van Hippo (†430), zegt hierover in een preek voor dit feest:

Dit is het huis van onze gebeden, het huis van God echter zijn wijzelf. Wanneer wijzelf het huis van God zijn, worden wij in de tijd gebouwd, om aan het einde der tijden te worden gewijd. Het gebouw, of liever het bouwen, kost moeite; de wijding daarentegen verschaft blijdschap. Hetgeen geschiedde toen dit gebouw oprees heeft ook nu plaats, waar zij die in Christus geloven vergaderen.

Want wanneer zij beginnen te geloven, worden zij als hout en stenen uit bossen en bergen gehouwen. Wanneer zij onderricht, gedoopt, gevormd worden, worden zij – als in de handen van werklieden en handwerkers – recht en effen gemaakt.

Toch vormen zij het huis van de Heer niet, als zij zich niet in liefde samenvoegen. Als zij zich niet vreedzaam in elkaar voegen; als zij niet, door zich te verenigen elkaar enigermate zouden beminnen, zou niemand hier binnentreden. Daar nu Christus, de Heer, wilde binnentreden om in ons te wonen, zei Hij, als het ware reeds bezig met bouwen:
‘Een nieuw gebod geef Ik u, dat gij elkander bemint’.
Om u op te heffen uit de bouwvallen van uw oudheid, moet gij elkander beminnen.

Laat uw liefde er op bedacht zijn, dat dit huis tot op onze dagen nog gebouwd wordt over de gehele wereld, zoals voorspeld en beloofd is.

Hoor je mij?

De KNR (Konferentie Nederlandse Religieuzen) heeft een nieuwe roepingenpagina: Hoor je mij? Verschillende gemeenschappen van zusters presenteren zich op deze pagina. Ook wij zijn er te vinden.

Soms kun je het gevoel hebben dat het allemaal anders moet of dat je iets anders zou willen met je leven. Omdat bij alles wat je doet de vraag in je blijft klinken: is dit het nou ? Iets in je blijft onvervuld. Er blijft iets knagen. Ergens weet je wel dat het met je geloof te maken heeft. Maar je vraagt je af wat God van je wil. Kan het zijn dat God jou roept om een religieus leven te leiden ? En stel nou dat dat zo is, wil je dat dan ook ? Kun je het ? Wat is er eigenlijk voor nodig om zuster te worden ?

Lees verder

Serie podcasts over Sint-Sixtusabdij Westvleteren

Op Kerknet, de website van de Katholieke Kerk in Vlaanderen, is een mooie serie podcasts te beluisteren over onze broeders van de Sint-Sixtusabdij in Westvleteren.

Je kent ‘Westvleteren’ ongetwijfeld van het bier. Maar dat is niet de kern van het leven de broeders. Documentairemaker Leo de Bock leefde een week met de broeders mee, en maakte er een serie van zeven podcasts over.

Lees verder

Vergeving heelt je ziel

Foto Lina Trochez – Unsplash.com

Wanneer heb jij voor het laatst iemand om vergeving gevraagd? Hoe vond je het om te doen? En hoe reageerde de ander? Vergeving vragen is voor de meesten van ons niet zo gemakkelijk. Daarom stellen we het maar liever uit, en hopen we dat de tijd zijn werk zal doen en dat die ander onze misstap gaandeweg wel zal vergeten.

De Veertigdagentijd is een tijd van bezinning op het lijden en sterven van Jezus, het is een tijd van bekering en ascese. Leef ik zoals Jezus het me heeft voorgedaan? Waar schiet ik tekort? Vergeving vragen is bij uitstek iets om over na te denken en over te bidden in de aanloop naar Pasen.

Lees verder

Groter dan de wijde oceaan

Foto: Nick Fewings – Unsplash.com

De liefde is zó veelzijdig, en er is zó veel over te zeggen, dat ik bijna niet weet waar ik moet beginnen.

Er is de liefde van God voor ons, de mensen die Hij heeft geschapen. Er is de liefde van ons voor God, onze Vader in de hemel. Er is de liefdesband tussen de drie Personen van de Heilige Drie-eenheid. Er is de christelijke naastenliefde, die idealiter een afspiegeling is van die Drie-ene Liefde. Er is de Eucharistische, zichzelf wegschenkende liefde van Jezus, … Over elk van deze vormen van de liefde kun je al een bibliotheek vol schrijven, en dan heb je nóg niet alles gezegd.

God is liefde, laten we daarmee beginnen. – Lees verder

Blind geboren

Foto: Paul Skorupskas – Unsplash.com

Als de leerlingen met Jezus onderweg zijn, ontmoeten ze iemand die vanaf zijn geboorte blind is. (Joh. 9, lees hier het hele verhaal) ‘Eigen schuld, dikke bult’, volgens de leerlingen. Ze vragen Jezus: ‘Is hij blind omdat zijn ouders hebben gezondigd, of omdat hij zelf gezondigd heeft?’

Jezus heeft een verrassend antwoord: zijn blindheid is geen straf, maar geeft God de kans Zijn werk in hem te doen. Iedere mens is een miracle waiting to happen.

Lees verder

Vaste grond

Foto: Gift Habeshaw – Unsplash.com

Tja, als je over hoop schrijft, móet je ook over geloof schrijven. Want geloof en hoop zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Wat is geloof dan eigenlijk? ‘Het geloof is een vaste grond van wat wij hopen, het overtuigt ons van de werkelijkheid van onzichtbare dingen.’( Hebr. 11:1)

Laten we beginnen met die ‘vaste grond’: de schrijver van de Brief aan de Hebreeën zegt dat onze hoop is geworteld in ons geloof in Jezus Christus. Hij is de Zoon van God, en Hij is verrezen uit de dood. Als we niet in Hem geloven, heeft onze hoop geen fundament, geen vaste grond. En die onzichtbare dingen?

Lees verder

Meer hoop

Foto Jon Tyson – Unsplash.com

Na het stukje over geduld en hoop als middel om je door de corona-tijd heen te helpen, dacht ik: er is nog wel wat meer te zeggen over de hoop. Als christenen zijn we er tenslotte toe geroepen. En er is, zeker nu, een grote behoefte aan. Wat is hoop eigenlijk?

Van Dale geeft deze definities: ‘een zekere mate van verwachting (van iets goeds)’; ‘iemand waarop alle hoop is gevestigd’. En ‘hopen’ of ‘hoop hebben’ wordt omschreven als ‘graag willen, wensen’. Hoop heeft dus te maken met verwachting en verlangen, en je kunt het bovendien niet zelf realiseren. En hoop gaat over vreugde: je hoopt natuurlijk niet op iets dat je niet fijn vindt.

Lees verder

Geduld in de woestijn

Foto: Kyle Cottrell – Unsplash.com

We leven in een woestijntijd, en nu de lock down alweer is verlengd, is de rand van de woestijn nog niet in zicht. Voor ons als slotzusters is dit min of meer de normale toestand. Maar voor jou is dat natuurlijk niet zo. Wanneer zal er nu eens een einde aan komen? Kun je het opbrengen om nóg langer te wachten? Ik stel je twee dingen voor die je erdoorheen kunnen helpen: geduld en hoop.

Laten we eerst eens kijken naar geduld: wat is dat eigenlijk? En nog belangrijker: waarom zou je geduld hebben? Volgens het woordenboek betekent ‘geduld’: ‘het vermogen om rustig af te wachten’ (Van Dale). Rustig wachten tot de situatie verandert, tot het leven weer (een vorm van) normaal wordt. Geduld hebben heeft dus ook te maken met volharding.

Lees verder