Winkel als ontmoetingsplek

De abdijwinkel is niet alleen maar winkel. Natuurlijk wordt er van alles verkocht en zorgt het voor inkomsten voor de abdij, maar meer nog is het een drempelverlager en soms zelfs een plaats voor pastoraal contact. ‘Vaak gebeurt het bij het afrekenen’, zegt zuster Margareth, die sinds 2013 de abdijwinkel beheert. ‘We laten mensen rustig rondkijken, maar bij de kassa ontstaat vaak een gesprekje. Dat is eigenlijk het leukste van dit werk.’

Geef Gij het werk onzer handen bestand,
ja, bestendig het werk onzer handen.
– Psalm 90 –

Wandelaars, gasten en bezoekers van de abdij struinen graag even door de winkel. Zuster Margareth legt er eer in dat het assortiment breed is en er steeds wat nieuws te vinden is. ‘Het zijn allemaal spullen die met onze spiritualiteit te maken hebben’, vertelt ze, ‘of die uit andere kloosters komen. En de kwaliteit moet goed zijn.’

“Het getijdengebed is het geschenk van ons leven. Daarvoor ben ik ingetreden.”

Boeken doen het goed, zeker bij de gasten die een aantal dagen logeren in de abdij. In de stilte van het klooster en de omgeving komen mensen gemakkelijker dan thuis tot lezen. ‘Ik hou goed bij wat er verschijnt en wat bij onze gasten past’, zegt zuster Margareth. ‘Ook vinden veel mensen het fijn om een cadeautje mee te nemen voor een ander, als ze de abdij bezoeken. Ik zorg dat er wat leuks is in verschillende prijsklassen.’ De winkel wordt gedreven door de zuster en een aantal vrijwilligers. Samen verdienen ze geld voor de gemeenschap, maar ook verlagen ze de drempel van de abdij.

Mooie gesprekjes

Sinds natuurbegraafplaats Koningsakker geopend is, neemt het aantal bezoekers toe, merkt Margareth. ‘Soms vertelt iemand bij het afrekenen dat hij of zij net een graf heeft gekocht. Een bijzonder moment, als je weet waar je na je dood wordt neergelegd. Het kan ook zijn dat mensen net het graf van een dierbare hebben bezocht. Dat leidt vaak tot mooie gesprekjes, over het leven en veelal ook over geloof. Wij dragen de overledenen immers ook mee in ons gebed. Als het past, wijs ik mensen erop dat ze altijd naar de kerk mogen, of deel kunnen nemen aan de vieringen.’

“Soms hebben mensen zulke oude beelden van God en de Kerk, dan kan ik dat wat relativeren.”

Relativeren

Het blijft natuurlijk een winkel, het blijft een praatje bij de kassa. ‘Ik ben ook geen theoloog of zo’, zegt zuster Margareth bescheiden. ‘Maar soms hebben mensen zulke oude beelden van God en de Kerk, dan kan ik dat wat relativeren. We verkopen hier bijvoorbeeld ook de Koran en de Bhagavad Gita. De interreligieuze dialoog wordt in onze orde gewaardeerd. Ik vind: als God liefde is, dan is eigenlijk alles goed waar mensen in liefde leven.’

Geschenk

Zuster Margareth heeft niet voor dit werk gekozen, maar ze doet het graag. En ze blijft ervan genieten om na het werk haar ervaringen mee te nemen, van de winkel naar haar plek in de kerk. ‘Het getijdengebed is het geschenk van ons leven’, zegt ze. ‘Telkens maken we een pas op de plaats. Daarvoor ben ik ingetreden.’