De zusters horen bij een oude kloosterfamilie: de trappistinnen. Ze baseren hun leven op de spiritualiteit van de Heilige Benedictus. Hun leven bestaat voornamelijk uit bidden, werken in een vast dagritme en mediterend lezen in de Bijbel. Het leven in de beslotenheid van de abdij geeft de zusters de vrijheid om niet mee te doen aan de afleiding en hectiek van de wereld. Maar in hun gebed denken ze wel aan alles wat er gebeurt in de wereld.
In de abdij heeft iedere zuster haar eigen taak. In de keuken, de tuin, de liturgie, het huishouden, de administratie, de abdijwinkel, het iconenatelier, de boekbinderij, de technische dienst of het gastenverblijf. Ze eten gezamenlijk en gaan zeven keer per dag naar de kerk voor een kortere of langere viering.
– zuster Benedict
Het gebed: de relatie zoeken met de Drie-Ene God! Maar dat gaat niet vanzelf omdat ik in moeilijke tijden me snel laat vangen in negatieve gedachten en gevoelens (angst, woede… ), tot ik de weg weer vind van hoofd naar hart: biddend, met psalmverzen, korte schietgebeden of gewoon door heel diep te ademen bij wat er ook maar is in en rond mij – en dat dus niet per sé weg te willen -. Zo heb ik op de meest kritieke momenten steeds bewustzijn van Zijn Aanwezigheid ontvangen en dat vervulde mij met intense kracht, licht, energie en diepe vreugde.
Zr. Lieve
Wat ik het meeste mis? M’n lievelingseten – zou je verwachten. Maar nee. Onze kokkin kookt hemels. Op een dag aten we zelfs kapsalon (als Rotterdamse niet te missen). En van iets lekkers zoals chocola word ik nu blijer dan ooit. Hoe minder je ervan eet, hoe meer je ervan geniet.
Wat ik verwachtte te missen was dansen. Maar ook hier wordt gedanst! Sowieso is dat het eerste wat ik doe als ik ‘s ochtends wakker word: een dansje. Bij gelegenheid dansen we ook met z’n allen. Van sacrale dans tot lijndans, van Weense wals tot Afrikaanse dans. Kortom, ik mis eigenlijk helemaal niets. Zelfs in de psalmen wordt er gedanst. ‘Love alles zijn naam: door een reidans.’ (Psalm 149:3)
Zr. Francisca
Mijn grootste liefhebberij is muziek. En er is hier natuurlijk volop muziek: we zingen immers zeven maal per dag Gods lof in de kerk. Ik houd van zingen, maar ik houd zo mogelijk nog meer van muziek maken. Vroeger was ik saxofonist in een reggaeband. Dat was toen mijn manier om Gods liefde te delen. One love!
Gelukkig mocht ik mijn muziekinstrumenten meenemen toen ik intrad. Dus nu hoor je hier regelmatig een sax, of ik oefen mijn vioolvaardigheden, of ik uit mijn gevoelens in een jazzimprovisatie op de piano. Op feesten begeleid ik ons gezang vaak op de ukelele. En op hoogfeesten speel ik soms fluit in de mis samen met andere zusters. Muziek verbindt.
zr. Francisca
God is relatie, dat tekent mijn leven! Mysterie van Eenvoud in Liefde, waarin ik mag delen. Jezus, het Gelaat van de Vader in mensengestalte, laat mij door zijn aanwezigheid onder ons zien wat dat betekent. Hij trekt mij binnen in het Mysterie van zijn zelfgave aan de Vader. Hij is Weg, Waarheid en Leven, open Poort in iedere levenssituatie. Uitnodigend en uitdagend om los te laten wat de eenvoud van die overgave in de weg staat. Zijn waar Hij is, om in Hem herboren te worden als Paasmens. En bezield door de Geest eenvoudig mijn leven te geven.
Zr. Scholastica
Vertraag je levenstempo, maak je leefomgeving wat prikkelarmer, probeer een zekere discipline in je dag aan te brengen. Heb aandacht voor wat je doet. Gun jezelf tijd om te ontdekken wat er in je leeft en beweegt. Laat stilte toe in je leven, ervaar wat dat teweeg brengt aan gevoelens en emoties, verborgen herinneringen, die gehoord willen worden. Of je diepste verlangen waarvan nog niet wist en je nu verast. Kijk eens op de website van religieuze gemeenschappen, waar je weekends vindt speciaal voor zoekende jongeren. Een mogelijkheid om gelijkgezinden te ontmoeten met wie je samen kunt uitwisselen .
Zr. Scholastica
Ik hoor wel eens dat mensen over ons denken dat we wereldvreemd zijn, dat we leven als engelen (wat dat ook moge zijn) en niet weten wat er op het wereldtoneel gebeurt. Het tegendeel is waar: we leven, hier op deze concrete plek, midden in de wereld. We leven betrokken op mens en wereld, volgen de actualiteit, bidden voor de diepe menselijke nood. En we ervaren ten diepst dat wat zich in het groot, in de wereld, afspeelt, ook in het klein, in de alledaagse relaties gebeurt, ja, zelfs in het leven van zusters.
Zr. Wendelien
Wat ik verrassend vind is dat ik dit leven nog steeds met hart en ziel beleef, ook bij het ouder worden. Het ritme van de gebeden, de 150 psalmen die we elke twee weken biddend zingen, ik word ze niet moe. Dat is iets wat me gegeven wordt, het is geen verdienste van mij. Ik voel me daardoor gedragen en het geeft me vertrouwen dat wat me ook overkomt, goed zal zijn. Dat heb ik ook vaker ervaren, want moeilijkheden en confrontatie met mezelf blijven gebeuren.
Zr. Benedict
We ontvangen het habijt op de dag van onze inkleding, als teken van toebehoren aan Christus, in onze Orde. Het habijt is een geschenk, een erkenning en bevestiging van mijn roeping, mijn verlangen naar dit leven. Door het schenken van de kleren zegt de abdis namens de communiteit en de Orde: jij hoort bij ons. Of beter, jij behoort aan God toe.
God zelf geeft mij dit kleed. God, die Adam en Eva kleedde nadat ze ervoeren dat ze naakt waren, toen ze gegeten hadden van de boom van kennis van goed en kwaad.
Ik ben een beperkt mens, weet dat ik niet kan leven zonder Gods barmhartigheid. Het is God die mij ziet in mijn kleinheid, mij aanneemt zoals ik ben, waardoor ik vrij mag leven. Het habijt is daar het teken van.
Zr. Guerric
Als ik vrij ben geniet ik met volle teugen van de rust, de stilte, de natuur. Een mooi boek lezen of wandelen terwijl ik mediteer over het schone wat ik zie, ontspant me.
Ik geniet ook van levend water, zoals bij de Rijn. Soms mag ik een weekje naar Egmond aan Zee. Zelfs als het stormt kan ik volop genieten: de hoge golven, de mannen die toch durven te surfen, prachtig om te zien.
Als ik vrij ben en thuis blijf, schilder ik wat. Creatief bezig zijn is belangrijk. Ik maak ook graag haiku’s.
Zr. Gertrudis
Dat de ander zo anders is, dat God zo anders is, dat ik zo anders ben dan ik me voor mogelijk gehouden heb. Het geheim van het leven zit in het waarnemen, stilstaan en waarnemen, gewoon zoals het is, los van al mijn vooroordelen en ideeën. Eigenlijk heb ik geleerd, of beter ben ik aan het leren, dat ik nog heel veel moet leren, mag leren, in loslaten, groeien in niet weten, niet kunnen, maar vertrouwen op de liefde van God.
Zr. Guerric
Mijn dag begint om 4 uur in het donker. Alles is nog stil, ook in mij. Ik ben open voor de psalmen van de nachtwake en de Bijbellezingen van de dag dringen door. Na de Lauden lees of wandel ik, of poets mijn kamer. Na de terts ga ik aan het werk: overleg in het gastenhuis, kaarsen dompelen, soms een gesprek met een gast of iemand van buiten. Na de middagpauze ga ik weer aan het werk, eens per week is er een communiteit gesprek, avondeten voor de gasten klaarzetten, tot de vespers. ‘s Avonds tijd voor mezelf of samen een videoconferentie zien, e-mails beantwoorden of niets doen. Na de dagsluiting naar bed.
Zr. Benedict
